Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w Lubartowie od 50 lat nieprzerwanie świadczy usługi dla mieszkańców Lubartowa w zakresie dostawy wody i oczyszczania ścieków.

W 1997 r. wybudowana została mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków wg technologii fińskiej BIOLAK.

 

mgr inż. Andrzej Pawluk tel. 81 855 27 17 wew. 24
Operator Oczyszczalni – tel. 81 855 27 17 wew. 31

Mechanicznobiologiczna oczyszczalnia ścieków, wybudowana w 1997 r. wg. technologii fińskiej BIOLAK posiada rezerwy wydajności rzędu 30% przepustowości hydraulicznej i przyjmowania zanieczyszczeń rzędu 50%.

Ścieki dopływające kolektorem głównym o średnicy 1 m kierowane są na przepompownie główną w której zainstalowane są 3 pompy zatapialne firmy SARLIN. Maksymalna wydajność przepompowni wynosi 760 m3/h.

Po przepompowaniu ścieków z przepompowni ściek kierowany jest na obróbkę wstępną. W obróbce wstępnej ze ścieków usuwane są substancje stałe przed przystąpieniem do właściwego oczyszczania. Obróbka wstępna odbywa się na kracie schodkowej typu MEVA o wydajności 1100 m3/h i prześwicie oczek przesiewacza 3 mm. W procesie przesiewania usuwane są partykuły większe niż kilka milimetrów. Odpady przesiewu są prasowane i odwadniane w prasie, skąd jednocześnie przenoszone są do kontenera. W procesie oddzielania piasku (piaskowniki o przepływie poziomym o pojemności 41 m3) cięższe od ścieku partykuły piasku i gliny opadają w napowietrzanym, wirującym ścieku na dno piaskownika, skąd są usuwane z systemu przy pomocy pomp zatapialnych typu SARLIN do separatora piachu. Z separatora piach przy pomocy podajnika ślimakowego kierowany jest do kontenera z nieczystościami stałymi.

Wstępnie oczyszczone ścieki po opomiarowaniu przepływu kierowane są do basenu napowietrzenia o pojemności 13500 m3, gdzie znajduje się obfita ilość masy mikrobowej  ( osadu aktywnego).  Masa mikrobowa potrzebuje tlenu, dlatego tez osad aktywny zasilany jest baz przerwy nowym tlenem wtłaczanym przez 5 dmuchaw z tłokami obrotowymi typu ROTTSA zastępując tlen zużyty. Zasilanie powietrzem ma równocześnie na celu intensywne mieszanie osadu i ścieków. Proces oczyszczania ścieków w basenie osadu czynnego wspomagany jest na drodze chemicznej po dodaniu do układu siarczanu żelazowego tzw. PIX-u. Po wystarczająco długim okresie napowietrzania osad aktywny kierowany jest do dwóch osadników wtórnych o pojemności 1620 m3 każdy, skąd oczyszczony ściek jest wyprowadzany na zewnątrz systemu. Osad aktywny po sedymentacji ( osadzaniu na spodzie osadnika wtórnego) zostaje powtórnie zawrócony do basenu osadu czynnego celem dalszego napowietrzania wraz ze świeżymi ściekami.

W procesie napowietrzania powstaje bez przerwy nowy osad. W celu optymalizacji procesu oczyszczania ścieków nadwyżkę osadu tzw. osad nadmierny należy usunąć z układu. Proces ten realizowany jest przy pomocy pompy nadwyżki osadu. Osad nadmierny kierowany jest do zagęszczacza radialnego o powierzchni 113 m2. W zagęszczaczu osad opada na dno wspomagany działaniem maszynerii zagęszczacza. Woda z nad osadu kierowana jest do rurociągu osadu zwrotnego i odprowadzana do basenu osadu czynnego.

Zagęszczony osad pompowany jest przy pomocy pompy śrubowej na taśmową prasę filtracyjną w celu jego osuszania. Proces osuszania (odwadniania) osadu wspomagany jest substancją chemiczną tzw. polielektrolitem rozrabianym w automatycznie stacji.

Dzięki pracy oczyszczalni wróciło życie biologiczne w rzece Wieprz, pojawiły się ryby, które przyciągają wędkarzy. Zatrzymany został proces niszczenia flory i fauny zarówno w rzece jak i na nabrzeżach. Woda pod względem wizualnym i zapachowym jest czysta, co zachęca mieszkańców okolic Lubartowa do spacerów.

Pod koniec 2002 roku oddana została do użytku instalacja do higienizacji osadów pościekowych, co umożliwiło ich stosowanie w procesach rekultywacji terenów oraz w rolnictwie.

Mieszkańcy miasta Lubartowa korzystają z sieci kanalizacyjnej rozdzielczej co oznacza, że ścieki sanitarne powstałe w wyniku przemian metabolicznych człowieka i jego działalności (w tym działalności przemysłowej) odprowadzane są i oczyszczane oddzielnie od ścieków opadowych (deszczowych).
Ogółem w Lubartowie eksploatowanych jest 56,2 km sieci kanalizacyjnej oraz 23,78 km przykanalików (przyłączy kanalizacyjnych).
Sieć kanalizacyjną stanowią przede wszystkim rury o średnicy powyżej Ø 200 mm wykonane z różnych materiałów (betonu, kamionki czy PCV). Maksymalna średnica eksploatowanego kanału sanitarnego wynosi 1000 mm.
Z uwagi na zróżnicowane ukształtowanie terenu oraz potrzebę odprowadzania ścieków sanitarnych w zbiorowym systemie kanalizacyjnym, potrzebne było wybudowanie przepompowni ścieków. Dział Wodociągów i kanalizacji eksploatuje 4 przepompownie ścieków zlokalizowanych przy ul. Leśnej, Alejach Zwycięstwa, Gazowej i Wierzbowej.
Sieć kanalizacji sanitarnej jest systematycznie czyszczona przez służby techniczne tutejszego Przedsiębiorstwa. Usuwany jest z niej osadzający się piach, osady oraz złogi tłuszczu utrudniające grawitacyjny spływ ścieków w kierunku oczyszczalni. Dział Wodociągów i Kanalizacji przy użyciu specjalistycznego sprzętu, każdego roku dokonuje czyszczenia części sieci.

Podział sieci kanalizacyjnej ze względu na rodzaj materiału użytego do jej budowy przedstawia się następująco:
beton 1 %
kamionka 63 %
PCV 34 %
inne 2 %

Schemat stacji zlewnej

646

  1. kontener
  2. panel identyfikacji (czytnik transponderowy, drukarka)
  3. wlot ścieków
  4. zasuwa pneumatyczna
  5. przepływomierz
  6. moduł pomiarowy
  7. rura wylotowa
  8. panel sterowania
  9. waz giętki ze złączem typu strażackiego

 

 

Opis i zasada działania stacji

Stacja mierzy i kontroluje parametry fizyko-chemiczne (pH) oraz ilość dostarczonych ścieków. Istnieje możliwość zabezpieczenia przed przekroczeniami miesięcznego kontyngentu ilości oraz założonych parametrów (zgodnych z przyjętymi normami oczyszczalni ścieków lub eksploatatora).

Odbiór ścieków rozpoczyna się przez podłączenie węża samochodu asenizacyjnego do układu odbioru ścieków za pomocą złącza typu „strażackie”. Przewoźnik wyposażony w identyfikatory transponderowe dokonuje swojej identyfikacji, po czym następuje otwarcie zasuwy wlotowej i wlot ścieków bezpośrednio do kolektora zlewczego. Ścieki przepływają przez czujnik przepływomierza i moduł pomiarowy. Dla modułu wyposażonego w sondę pomiarową odbywa się pomiar odczynu pH. Kontakt czujników pomiarowych ze ściekami odbywa się w kapsule osłoniętej osłoną metalową, ażurową, która zabezpiecza sondę przed uszkodzeniem i zamuleniem. W przypadku gdy parametry mierzonego ścieku nie mieszczą się we właściwych przedziałach wartości zasuwa zostaje automatycznie zamknięta a odbiór ścieków przerwany.

Ilość oddanych ścieków zostaje zliczona przez przepływomierz elektromagnetyczny oraz komputer stacji.

Stacja ma wbudowany układ poboru próbek typu UAP. Układ UAP umożliwia automatyczne pobranie próbki oddawanych ścieków do badań laboratoryjnych. Próbkę można pobrać również ręcznie w układzie UAP.

Po zakończeniu odbioru ścieków od danego dostawcy (zaniku przepływu ścieków), zostaje automatycznie zamknięta zasuwa, natomiast otwiera się zawór w kolektorze płuczącym, następuje przepłukanie układu wodą i tym samym przygotowanie do następnego odbioru ścieków.

Praca całego układu zlewczego ścieków zarządza panel sterujący wyposażony w sterownik przemysłowy, komputer, drukarkę i czytnik do szybkiej identyfikacji dostawców. Po każdym odbiorze ścieków można wydrukować raport dostawy zawierający:

  1. Nr dostawcy.
  2. Datę i godzinę.
  3. Ilość dostarczonych ścieków w danym dniu ogółem.
  4. Ilość obecnie dostarczonych ścieków.
  5. Wartość pH.
  6. Nr pobranej próbki.
  7. Kontyngentu ustalonej ilości ścieków dla danego klienta.
  8. Źródło skąd pochodzą ścieki.

Komputer stacji zlewnej rejestruje w bazie danych dane o dostawcach nazwy klientów, dane przewoźników, ilość oddanych ścieków oraz ich parametry pH.